Dolar 13,0502
Euro 14,8537
Altın 755,88
BİST 1.812
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Ankara 17°C
Yağışlı
Ankara
17°C
Yağışlı
Çar 5°C
Per 7°C
Cum 11°C
Cts 11°C

Gülmeyi Unuttuk

Gülmeyi Unuttuk
A+
A-
24.11.2021
ABONE OL

Gizli özneleriz aslında hepimiz kendini gizleme derdindeyiz.
Nasıl yaparız da gündelik hayatın dışında başka birisi olarak var olduğumuzu saklamaya çalışırız.
Farklı görünme arzularına hizmet eden maskenin değişen koşullarla birlikte nasıl bir kendini ifade etmeme biçimine dönüştüğünün farkına varmadan yaşıyoruz.
Kendini gizleyerek kendini açık etmeden ortalıkta dolaşan yığınlarız. O otobüslerde, yüzünde kredi kartı ciddiyeti ile gidip gelen gençlere ne demeli?
Oysa sabah kalktığımızda evrene pozitif enerji yaysak önce kendimize dönük bir merhaba ile başlasak, ne güzel olmaz mı?
Kendimizi neden aldatırız? Çünkü yaşam bizi bunu yapmaya zorlar. Aslında yaşam bu anlamda bir tiyatrodur. Herkes kendi rolünü oynamaktadır. Ama hiç kimse oynadığı rolü gerçekten yaşamak durumunda ya da o rolün içinde, kendi olmak durumunda değildir. İçi kan ağlasa da “palyaço” halkı güldürmek zorundadır.
Yaşadıklarına açık olan insan, yaşadığı, hissettiği duyguların farkında olur, onları savunmasız olarak kabul eder. Kişiye acı verici tehdit edici olsalar da, onlarla yüzleşebilecek yeterliliği ve cesareti vardır.
Neden kaçıyoruz, neyi gizlemeye çalışıyoruz? Birileri ile samimi olsak açık yürekli olsak neyi kaybedeceğiz, neyi kaybetmekten korkuyoruz ki?
Neden kendimizi gizleme ihtiyacı duyuyoruz, açık yürekli olmak varken?
Herkesin yüzünde bir maske! Mimiklerin sinirleri alınmış gibi.
Otobüse biniyorsun, çarşıya çıkıyorsun insanlarda donuk bir yüz, soğuk bir surat gülmeyi unutmuş gibiyiz.
Toplu taşıma aracına mı bindim yoksa soğuk hava deposuna mı geldim demeden edemiyor insan.
Kendimizi kendimizden, birilerin den gizliyoruz. Neden açık yürekli değiliz?
Zaten zaruri bir maske var şu günlerde herkesin yüzünde bunun bir sebebi var, kendini hasta etmekten koruyorsun.
Peki! Yüzündeki samimiyetsizliğin, donukluğun, sanki bu dünya da kendisinden başkası yaşamıyor gibi avare halinin sebebi nedir?
Oysaki uyanır uyanmaz önce kendimize gülümseyerek, güne merhaba desek, dışarı adım atar atmaz yolda gördüğümüz çiçeğe, böceğe, çöp toplayan emekçiye, uykusundan yeni uyanan Karabaş’a bir “Ne haber! “desek ne kaybederiz?
Hayat zaten zor neden biz de zorlaştırıyoruz yüzümüze maske takarak?
Hayat ne kadar kolaylaştırılır ve yaşanılır hale getirilirse işte o zaman yaşamın bir tadı bir anlamı olur.
Açık yüreklilik o kadar güzel bir insan hasletidir ki en önemli unsur olan güven duygusunu doğurur karşınızdaki kişide.
Malum, şimdilerde açık yürekli insan bulmak oldukça zorlaştı.
Oysa ki düşündüğümüzü doğrudan söylesek, gizli kapaklı hareket etmesek, içi dışı bir olsak hayat daha kolay olacaktır.
Sahte olan bu dünyada gülüşümüz, duruşumuz, bakışımız ve her şeyimiz gerçek ve olduğu gibi dışarıya yansıtılsa ne güzel olmaz mı?
Kısacık hayatta saklambaç oynayıp vakit kaybetmeye gerek var mı?
Kendimizi gizlemeden gülümsemeli hayata.

Reklam
hd287960@gmail.com Salihli Sanat Dostları Başkanı - Köşe Yazarı - Hemşire
YORUMLAR

  1. NURİ ÖZMUT dedi ki:

    Merhaba Hatice Değirmenci Dirgen hanım Kaleminize sağlık